در شب های بی تو بودن


تنها فکر توست که آرامم می کند!


حال بماند که تکیه گاه ات


شانه ای جز جسم بی جان من باشد

...

..

..

.

روح خویش را 


به جرم درک نبودت


حکم سرگردانی نهادم

...

..

.

پس از جسم و روح


تنها هیچ برایم باقی ست


آن نیز فدای تو 


ای بی گناه!!؟




نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد